ابو الطفيل مىگويد : از جملهء آنچه گفتم اين بود كه : يا امير المؤمنين در بارهء حوض پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر بده كه آيا در دنيا است يا آخرت ؟ فرمود : البته در دنيا است « 25 » . عرض كردم : چه كسى ( نااهلان ) را از آن كنار مىزند ؟ فرمود : من با همين دستم . دوستانم به آن وارد مىشوند و دشمنانم از آن باز گردانيده مىشوند « 26 » . عرض كردم : يا امير المؤمنين ، قول خداوند تعالى وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ . . . « 27 » ، « هنگامى كه گفته‌ها بر آنان عملى شود برايشان از زمين جنبندهاى بيرون مىآوريم كه با آنان سخن مىگويد . . . » ، منظور از « جنبنده » چيست ؟ فرمود : اى ابو الطفيل ، از اين سؤال در گذر . عرض كردم : يا امير المؤمنين فدايت گردم ، آن را به من خبر بده . فرمود : آن جنبندهاى است كه غذا مىخورد و در بازارها راه مىرود و با زنان ازدواج مىكند . عرض كردم : يا امير المؤمنين ، او كيست . فرمود : او قوام زمين است كه زمين به وجود او آرامش يافته است . عرض كردم : يا امير المؤمنين ، او كيست ؟ فرمود : صدّيق اين امت و فاروق و رئيس و سردستهء آنان « 28 » است . عرض كردم : يا امير المؤمنين ، او كيست ؟ فرمود : كسى كه خداوند عز و جل مىفرمايد : وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ « 29 » ، « پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شاهدى از خود به دنبال دارد » ، و وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ « 30 » ، « كسى كه علم كتاب نزد اوست » ، و وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ « 31 » ، « كسى كه صدق را آورد و آن را تصديق كرد . . . » . كسى كه او را تصديق كرد من بودم در حالى كه همهء مردم جز من و

--> ( 25 ) ظاهرا به قرينهء كلمهء « بل » كه به صورت « البته » ترجمه شده ، منظور حضرت اين است كه مقدمهء رسيدن به حوض كوثر در دنيا است كه محبت محمد و آل محمد عليهم السّلام و ولايتشان و بغض دشمنانشان مىباشد چنان كه از احاديث بسيارى استفاده مىشود ، ولى اصل حوض كوثر بدون شك در آخرت خواهد بود . به بحار : ج 8 ص 16 باب 20 مراجعه شود . ( 26 ) « الف » خ ل : دوستانم را بر آن وارد مىكنم و دشمنانم را از آن بر مىگردانم . ( 27 ) سوره نمل : آيهء 82 . ( 28 ) كلمهء « ذو قرن » كنايه از سر دستهء يك گروه است . ( 29 ) سورهء هود : آيهء 17 . ( 30 ) سورهء رعد : آيهء 43 . ( 31 ) سورهء زمر : آيهء 33 .